Bibliomancja – losowy cytat z Biblii

Bibliomancja – definicja

Bibliomancja jest zlepkiem dwóch słów „Biblia” oraz „mancja” czyli drugim człon wyrazów złożonych oznaczający wróżenie przy pomocy środków wskazanych w pierwszej części słowa. Idąc za tym tokiem rozumowania Bibliomancja jest niczym innym jak wróżeniem z Biblii. W dalszej części artykułu znajdziesz losowy cytat z Biblii jest to fragment, który możesz interpretować na własny sposób.

Większość religii posiada własne święte księgi, jednak wyrażenie Bibliomancja odnosi się do każdej z nich. Jest to jedna z odnóg stychomancji polegającej na otworzeniu wybranej książki na losowej stronie i wybraniu losowego cytatu. Wybrany fragment ma służyć jako wróżba, bądź odpowiedź na nurtujące pytanie. Bibliomancja może być również nazywana „Losami Apostoła” albo bibliotekomancją.

Bibliomancja – rys historyczny

bibliomancjaPierwsze pojawienie się słowa bibliomancja datowane jest na rok 1753, jednak nie oznacza to tego, że należy tej metodzie wróżenie przypisywać „zaledwie” 300 lat. Bibliomancja jest dużo starsza i znajduje swoje zastosowaniu w wielu religiach.

Należy tutaj podać przykład starożytnych Chinach w których używano księgi Yijing (Księga Przemian), w islamie Koranu, starożytni Grecy szukano porad w Iliadzie lub Odysei Homera natomiast Rzymianie używali ksiąg sybillińskich. Księga Yijing to jeden z najstarszych chińskich tekstów.

Przedstawia spojrzenie na kosmologię oraz filozofię rdzennych chińczyków. Dodatkowo jest to księga kanoniczna do taoizmu i konfucjonizmu.

Praktycznie od początków istnienia była wykorzystywana do wróżb, zresztą dalej jest. W odległych czasach podchodzono do tej formy bibliomancji w bardzo poważny sposób. Pomagała podczas sprawowania władzy przez dynastię Zhou. Za jej pośrednictwem organizowano ceremonie oraz wyprawy wojenne. Nazwą również mniej powszechną są księgi sybillińskie pochodzące ze starożytnego Rzymu, będące spisem przepowiedni zapisanych heksametrem (najstarsze znane metrum europejskiej poezji epickiej) w języku greckim. Szukano w nich rad gdy państwu groziło niebezpieczeństwo. Zazwyczaj były to rady odnośnie tego jaki Bóg ma znaleźć się w panteonie, a następnie rozpoczęciu nadawania mu czci.

Pierwotne znaczenie tego słowa było zupełnie inne. Bibliomancja służyła do stwierdzenia czy dana osoba jest niewinna wobec czarów. Proces polegał na porównaniu wagi wielkiej Biblii z lokalnego kościoła oraz podejrzanej osoby. W przypadku gdy badany ważył mniej uważano go za niewinnego.

Dalszym etapem rozwoju było losowe otwieranie Biblii po zadaniu pytania (na głos, albo w myślach). Fragment tekstu, na którym spoczywał palec osoby wróżącej miał odnosić się do zadanego pytania i pomóc w jego rozwiązaniu, bardzo wiele zależało utaj od interpretacji słów. W miarę łatwo było trafić na jakiś cytat posiadający znaczenie. Wynikało to z faktu, że starożytne księgi często były luźno powiązanymi stronami bądź zwojami. Sytuację odmienił nieco Gutenberg, jednak wróżbici i magowie w dalszym ciągu kopiowali teksty na pojedyncze strony specjalnie w celu wróżenia.

Bibliomancja była praktykowana zarówno przez osoby świeckie i duchowieństwo, pomimo wyraźnego zakazu ze strony Państwa Papieskiego. W domniemaniu czołowych hierarchów kościoła, tego typu wróżby nie odbiegały wiele od pogańskich metod wróżenia i prowadziły bardziej do spotkania diabła niż Boga. Jedną z najbardziej kuriozalnych metod wróżenia, było wykorzystywanie kości do gry.

W średniowieczu praktykowano również inne sposoby wróżenia oparte na Biblii. Mowa tu np. o kładzeniu księgi na głowie dziecka w celu wywołania snów czy czytaniu biblii kobietom w ciąży w celu doniesienia bezpiecznie ciąży.

Losowy cytat z Biblii

Poniżej prezentujemy losowy cytat z Biblii, to jak go zinterpretujesz zależy od Ciebie. W celu wylosowania następnego cytatu z pisma św. odśwież stronę klawiszem F5 albo wejdź na nią raz jeszcze.

Bóg rozmawiał z Mojżeszem i powiedział mu: „Jam jest Jahwe. Ja objawiłem się Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi jako Bóg Wszechmocny, ale imienia mego, Jahwe, nie objawiłem im.”

— wyd. II, 1971, Kpł 11:41,42

Pamiętaj, że losowy cytat z Biblii może być interpretowany przez różne osoby na różny sposób i każdy może być poprawny, chociaż kościół mocno zawęża to jak pismo święte powinno być interpretowane.

Bibliomancja – losowe otwieranie Biblii

Wróżenie z Biblii praktykuje się również w dzisiejszych czasach. Dość popularny jest zwyczaj otwierania losowej strony pierwszego stycznia. Temat który będzie na tej stronie zawarty ma posłużyć za wskazówkę na nadchodzący rok. Również pierwotna metoda z losowanie na ślepo jest wykorzystywana, przez różne osoby, twierdzące później, że Bóg do nich przemówił słowami… i tutaj wylosowany cytat. Interpretacja słów będzie zapewne dla każdego nieco inna, dopasowana do jego obecnej sytuacji. Zdecydowanie łatwiej dopasowanie cytatu do swojego życia przychodzi osobom oczytanym, zwłaszcza w Biblii. Bardzo dużą popularnością cieszą się strony internetowe na których można wylosować fragment z Biblii.

Popkultura korzysta z Bibliomancii

Skoro jesteśmy przy czasach współczesnych warto podkreślić udział Bibliomancii w wielu dziełach, niech za przykłady posłużą:
Opowiadanie MR Jamesa „ Popiół ” bibliomancja tam służy do ostrzeżenia biblijnego.

Książka „ Bieg z nożycami ” Augustena Burroughsa posiada kilku bohaterów, a jeden z nich wykorzystuje bibliomancję (zwana „zanurzaniem Biblii”).

Bibliomancja a grzech

bibliomancja a grzechPo takim rozwinięciu tematu i posiadaniu wiedzy o tym czym jest i jak działa bibliomancja, pozostaje przyjrzenie się temu działaniu z poziomu kościoła i wiary. Jeżeli jesteś osobą wierzącą, a pomimo tego korzystasz z tego typu „pomocy” musisz wiedzieć, że stanowisko kościoła w tym aspekcie nie uległo zmianom od setek lat. Bibliomancja pomimo wykorzystywania „słusznej” księgi jest metodą wróżbiarstwa i zamiast powodować zbliżenie do kościoła może powodować odejście w praktyki bardziej pogańskie.

Granica jest cienka i dla osób mających kryzys z wiarą może być zbyt niewidoczna. Powierzanie swojego życia losowi i nieznanej sile która nim kieruje, a nie Bogu jest grzechem. Oczywiście występują próby tłumaczenia, że to Duch Święty wskazał dany cytat, jednak ma on raczej ciekawsze rzeczy niż codziennie wskazywać tobie jakiś cytat w Biblii. Pismo święte nie powinno być traktowane jak zbiór losowych frazesów, które poddane odpowiedniej obróbce można interpretować z własnym uznaniem.

Kontekst każdego wersetu, poprzedzającego dany fragment i późniejszego zazwyczaj ma znaczenie.

Wśród pewnych osób pojawiają się pomysły, że to złe demony namawiają do tego typu praktyk, jednak raczej nie miałby one wielkiego interesu w tym żeby dana osoba czytała Biblię, nawet wyrywkowo w losowy sposób. Tutaj należy zaznaczyć różnicę pomiędzy losowaniem fragmentu, a wyrywkowym czytaniem. Zazwyczaj nie mamy czasu na dłuższą lekturę, więc w czytaniu np. jednej strony nie ma nic złego, zwłaszcza gdy nie zadajemy sobie wcześniej pytania i szukamy odpowiedzi w przeczytanym fragmencie.

Próba szukania odpowiedzi w Biblii nie jest niczym złym, wręcz odwrotnie. Jednak stosowanie do tego metod wróżbiarskich nie jest już mile widziane. Jeżeli nie odwraca nas to od Boga, to jeszcze jest to moim zdaniem kwestia do dyskusji, jednak w przypadku częstszego odchodzenia w świat magii i wróżb, należy zweryfikować na nowo swoją wiarę.

Bibliomancja – losowy cytat z pisma świętego

Podsumowujący temat, bibliomancja jest ciekawym i szerokim zagadnieniem z długą historią oraz różną oceną nawet w strukturach kościoła. Wykorzystując losowy fragment pisma świętego do lepszego zrozumienia Boga nie powinniśmy czuć, że robimy coś nie właściwego, po prostu losowe cytaty z pisma świętego pozwala nam bardziej zastanowić się nad tym co Biblia ma nam do przekazania. Jeżeli interesują cię inne tematy związane z poglądami kościoła na różne sprawy jak np. ezoteryka zapraszamy do naszych pozostałych wpisów np. o tym kim jest czart.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.